Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Ξανά εκλογές...

Το καλοκαίρι προ των πυλών, βρίσκεται σε στάση αναμονής σαν τον αθλητή στον βατήρα του.
Ρακκοσυλλέκτρια με 16 εκ. ευρώ στο λογαριασμό της.
Εξω επικρατεί μια απόλυτη ησυχία, θυμίζει τα καλοκαιρινά μεσημέρια.
Και σε δυό εβδομάδες πάλι εκλογές.
Γιατί νοιώθω ότι το αποτέλεσμα είναι ήδη γνωστό;
Γιατί πιστεύω ότι όλες οι απειλές και η τρομοκρατία έχουν πιάσει τόπο;

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΩΝΙΔΑ

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική σελίδα του ΒΗΜΑΤΟΣ, και αποτελεί προκήρυξη του τότε ΚΚΕ(εσ), τους πρώτους μήνες  της μεταπολίτευσης. Το δημοσιεύω γιατί φέρει το στίγμα του φίλου Λεωνίδα Κύρκου.

Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

μας έσφιξε το κουρο σιβο σα μια ζώνη

και συ κοιτάς ακόμη πάνω απ' το τιμόνι

ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;...

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ


Είναι κάτι μεσόκοποι καπεταναίοι Εγγλέζοι,

που φάγανε τα νιάτα τους στις γέφυρες απάνω,

σε βάρδιες εξαντλητικές, κοιτώντας τα φανάρια,

σε θεωρίες παράξενες για στίγματα, για μήκη,

που όλη στο νου τους κλείσανε τη ναυτική επιστήμη.

Μα θες από την κούραση ή απ' το πολύ που επίναν

επέσαν έξω, το μεγάλο δίπλωμα τους πήραν,

στη "Μαύρη Λίστα" γράφτηκαν κι ένα χαρτί τους δώσαν,

ένα χαρτί που δίνουνε μονάχα στους λοστρόμους.

Και τότε αυτοί, από κούραση κι από πικρία γιομάτοι,

στις πολιτείες τους μείνανε και δεν εξαναφύγαν.


Ξέρω κάτι μεσόκοπους Εγγλέζους καπετάνιους,

αλκολικούς, με τις χρυσές που σχίστηκαν στολές τους,

που όλη τη μέρα μες στα μπαρ γυρίζουνε και πίνουν,

τσίκλα μασάν, αισχρολογούν, φωνάζουν, φτύνουν χάμω,

μα σαν βραδιάσει κι αρχινάν να φεύγουν τα καράβια,

κάνοντας μέσα στα νερά του λιμανιού μπρος πίσω,

βγαίνουν αυτοί και κρίνουνε με πείσμα τις μανούβρες.

Πολλές φορές μαλώνουνε, παίζουν γροθιές και βγάζουν

κάτι μαχαίρια ναυτικά του Σέφιλντ σκουριασμένα.

Χτυπιούνται και πεθαίνουνε πάνω σε μπάλες κάμποτ

ή σε τσουβάλια απ' το Penang μπαχαρικά γιομάτα.


Νίκος Καββαδίας, Μαραμπού 1933


Πότε πεθαίνουν οι ναυτικοί; Όταν βγαίνουν στη στεριά;

Και πότε πεθαίνουν οι άλλοι;

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Εβλεπα στη ΝΕΤ τον υπουργό Ανάπτυξης κι αναλογιζόμουνα σαν άνθρωπος της αγοράς που είμαι, γιατί δεν βλέπουν το ορατόν δια γυμνού οφθαλμού; Πόσο εξυπνότεροι είμαστε εμείς ή πόσο ηλιθιότεροι; Τον άκουγα να μιλά για το ΤΕΜΠΜΕ, ότι όλα βαίνουν καλώς κι έχουν αυξηθεί οι επιχορηγούμενες επιχειρήσεις κι οι τράπεζες έχουν αυξήσει τον ρυθμό χορήγησης δανείων. Κι η αγορά έξω στενάζει, δεν υπάρχει ρευστό, οι ακάλυπτες επιταγές και οι απλήρωτες συναλλαγματικές σημειώνουν ρεκόρ κάθε μήνα, το ίδιο και οι επιταγές αντικατάστασης. (στην οικονομία με το ύψος των ακάλυπτων επιταγών μετράμε το δείκτη οικονομικής ασφυξίας μιας χώρας, δεν νοιώθετε μια δυσφορία τον τελευταίο καιρό, ένα πρόβλημα στην αναπνοή; η αγορά που βαριανασαίνει είναι)

Από την άλλη για να επιχορηγηθούν οι επιχειρήσεις θα πρέπει να έχουν 3 κερδοφόρες χρήσεις. Γιατί 3 κι όχι 2 ή 5; Ποιός το καθορίζει αυτό; Εάν έχω 2 κερδοφόρες χρήσεις και μια ζημιογόνο, δεν είμαι καλή επιχείρηση; Και τέλος πάντων, σε ποιούς κατευθύνονται τα χρήματα; Στις επιχειρήσεις που τα έχουν ανάγκη ή σε επιχειρήσεις που δεν τα χρειάζονται; Αντί να μας λένε ότι έχουν επιχορηγηθεί τόσες χιλιάδες επιχειρήσεις γιατί δεν μας λένε από αυτές που επιχορηγήθηκαν ποιές είχαν δείκτες άμεσης ρευστότητας , κυκλοφοριακής ταχύτητας , σχέσης ιδίων/ξένα ικανοποιητικούς και ποιές όχι; Μήπως επιχορηγήθηκαν επιχειρήσεις που δεν είχαν ανάγκη επιχορήγησης και τα χρήματα της επιχορήγησης επέστρεψαν στην ίδια τη τράπεζα σε κάποιο λογαριασμό υψηλού επιτοκίου, καθώς οι επιχειρηματίες δεν τα είχαν ανάγκη αλλά τα είχαν ανάγκη οι τράπεζες για να βελτιώσουν τους δείκτες τους και λόγω Βασιλείας 2; Ρωτάμε εμείς οι αφελείς, που τριγυρνάμε στην αγορά σχεδόν 20 χρόνια τώρα κι απάντηση δεν παίρνουμε...

Η οικοδομή δεν δουλεύει και μαζί μ' αυτήν και 60 επαγγέλματα γύρω απ' αυτήν, που σημαίνει ότι δεν δουλεύει ο πλακάς, ο καλουπατζής, ο ηλεκτρολόγος, ο υδραυλικός κλπ κλπ. Που σημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ψωνίζουν στην αγορά, άρα δεν δουλεύει ο μπακάλης, ο χασάπης, ο μανάβης κλπ κλπ. Δηλαδή δεν πέφτει χρήμα στην αγορά, δεν υπάρχει κατανάλωση.

Τη σκυτάλη πήρε το εμπόριο αυτοκινήτων και ακολουθούν οι ασφαλιστικές εταιρείες. Κι έπεται συνέχεια.

Κι έπειτα ρωτάει ο κόσμος τί θα γίνει με τη κρίση. Το α' τρίμηνο του 2009 το λιανεμπόριο δεν δούλεψε. Επομένως δεν υπάρχουν παραγγελίες. Επομένως οι χονδρέμποροι το β' τρίμηνο δεν θα δουλέψουν κι αυτοί. Άρα δεν θα παραγγείλουν κι αυτοί από τη παραγωγή. Επομένως, το γ' τρίμηνο τα εργοστάσια αλλά και οι εισαγωγείς δεν θα δουλέψουν. Από την άλλη το spread του ελληνικού ομολόγου έφτασε στις 300 μονάδες βάσης, σήμερα 17/02/09, ενώ πριν 10 ημέρες ήταν στις 220 μ.β.

Σας είπε κανείς ότι είναι πολύ πιθανόν να ξανακούσουμε το ρηθέν υπό Χαριλάου Τρικούπη, εκατόν τόσα χρόνια πριν;

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Στη γέφυρα

Στη γέφυρα, 15 Γενάρη του 91, μια μέρα πριν την έναρξη του πολέμου στον Κόλπο. Όλος ο στόλος έξω. Στο Αιγαίο να λυσσομανάει ο αέρας. Γράφω στο ημερολόγιο πλοίου, πορεία Βορράς 40, άνεμος Β-ΒΔ, ένταση 9 Μποφώρ. Ο ΔΜΑ2 μας στέλνει για άσκηση στο Κάβο Ντ' Ορο. Πάνω κάτω συνέχεια. Η θάλασσα να βγάζει φίδια, έτσι λέγαμε τα τεράστια κύματα που κάλυπταν το μεσόστεγο και δεν σε άφηναν να ξεμυτίσεις από τ' αριστερό για το υπόφραγμα. Η πλώρη του αντιτορπιλικού να σηκώνεται στον αέρα κι έπειτα να σκάει στο κύμα κι η θάλασσα να καλύπτει τη γέφυρα. Και μετά πάλι έξω. Δύο θηρία μαζί μας, ο Πάνθηρας και το Γεράκι. Αριστερά ο Θεμιστοκλής. Δεξιά ο Κανάρης. Κανείς δεν κοιμάται απόψε, οι βάρδιες δεν αλλάζουν, κανείς δεν τολμά να βγει έξω, θα τον πάρει η θάλασσα. Τελειώνω την εξαωρία μου, 2 το βράδυ, δεν μπορώ να φύγω, μένω με τους άλλους σηματωρούς στη γέφυρα, ο αγγελιοφόρος ξερνάει συνέχεια, το ίδιο κι ο πηδαλιούχος.
Ο Α/Φ στο αβάκιο, τι προσπαθεί να κάνει με τέτοιο καιρό; Ποιούς σχηματισμούς; Ο κυβερνήτης βγαίνει από το δωμάτιο εν πλω, είναι ανήσυχος αλλά δεν θέλει να το δείχνει. Πέφτει επάνω μου, όλοι είμαστε ζαλισμένοι. Αναφορά, έχουμε βάλει νερά, η τηλεόραση στη τραπεζαρία πληρώματος έσπασε, έχουμε ζημιές. Η λαμαρίνα τρίζει. Από τον ασύρματο ακούγεται ο Θεμιστοκλής. Σπάσανε τα συρματόσχοινα κι έπεσε το ελικόπτερο στη θάλασσα. Αναστάτωση παντού. Ευτυχώς, δεν υπήρχαν άντρες μέσα. Ο ΔΜΑ2 δίνει νέες εντολές. Άλλο σχηματισμό, πάλι προς τα κάτω και μετά πετρέλευση. Απίθανα πράγματα. Ο κυβερνήτης μας κοιτάζει, φωνάζει τον ύπαρχο στη γέφυρα. Οι αναφορές πληθαίνουν. Ο δεύτερος από το αριστερό αναφέρει βλάβη στο καζάνι. Έπειτα όλα γίνονται γρήγορα. Ο κυβερνήτης παίρνει τον ΔΜΑ2. 'Εχω ζημιές, έχω βάλει νερά, ζητώ άδεια να αποδεσμευτώ από την άσκηση". Ο ΔΜΑ2 επιμένει, κάτι ψιθυρίζει για το εκπαιδευτικό όφελος της άσκησης."Εκτιμώ ότι το εκπαιδευτικό όφελος της άσκησης είναι μικρότερο από τη ζωή 240 ανδρών. Αποδεσμεύομαι και πλέω στον όρμο Καρύστου". Ο ασύρματος κλείνει. Τη βάψαμε. Ο κυβερνήτης αλλάζει πορεία, πλέουμε πλέον προς τη Κάρυστο, να περάσει αυτή η νύχτα. Αύριο ποιός ξέρει πού θα μας στείλουν. Αναφορά από τον υπόλογο. Χάσαμε δυο βόμβες βυθού. Τα κύματα μας χτυπούν συνέχεια, το στομάχι χάλια, στο μυαλό μια διαρκής ζαλάδα. Στους διαδρόμους πρέπει να προσέχεις πού πατάς, παντού εμετοί και ναύτες διαλυμένοι. Στο ΚΠΜ τα ίδια, μόνο η ντέκα φωτίζει τα χλωμά πρόσωπα. Σιγά σιγά καλμάρει. Ρίχνουμε άγκυρα στον όρμο Καρύστου. Μια τέτοια νύχτα, πέντε χρόνια μετά, σαν σήμερα, τρία παιδιά έπεφταν στα Ίμια. Εκεί που εμείς κυνηγήσαμε το BERK, ένα τούρκικο αντιτορπιλικό, δυό μήνες μετά τ' αποψινό.

Για τα τρία παιδιά στα Ίμια...

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

END THE CONFLICT

Ενα πολύ ωραίο βιντεάκι που πραγματικά ταιριάζει...